Boeken

Welkom op de website van Pierre Heldens

Boeken

  • Lang geleden, toen ik jong en wild was, sympathiseerde ik met het communisme. Dat ligt ver achter me, maar ik lees er nog wel eens over. Frank Dik├Âtter schreef een drietal boeken over de beginjaren van het communisme in China:
  • De tragiek van de bevrijding (1945 - 1957), over de eerste jaren van de "Volksrepubliek".
  • Mao's massamoord (1958 - 1962), over de "Grote Sprong Voorwaarts".
  • De Culturele Revolutie (1962 - 1976)

Aanraders voor iedereen die ooit met communistisch China heeft gesympatiseerd, of dat nog steeds doet. De inhoud is huiveringwekkend, en dan te bedenken dat hij toegang had tot slechts een deel van de partij-archieven. Het volkomen falen van het communisme om een menswaardige samenleving tot stand te brengen! De boeken zijn besproken in de Volkskrant. Beluister dit interview met de schrijver.

  • Maar al veel eerder, in 1969, had de slavist Karel van het Reve (1921-1999) 'Het geloof der kameraden', geschreven. Hierin bespreekt hij de belangrijkste communistische leerstellingen (van Marx, Engels, Lenin, etc.) en de weergave ervan door Sovjet-ideologen. Hij rekent er grondig mee af! Het werk is ten onrechte erg onbekend, helaas ook bij (voormalige) communisten. Ik kwam het pas begin 2014 op het spoor. Voor eigen gebruik heb ik er een iBook van gemaakt dat je kunt lezen op je iPad (mail me: contact@ph-chemischrekenen.nl).
  • Ook van het Reve's werk 'Literatuurwetenschap: het raadsel der onleesbaarheid' is zeer vermakelijk en buitengewoon leesbaar.
  • Begin 2016 verscheen 'Het oerboek van de mens', van Carel van Schaik en Kai Michel. Dat beschrijft een andere visie op de Bijbel en laat zien hoe mensen in oude tijden probeerden de moeilijkheden te overwinnen die het gevolg van de uitvinding van de landbouw. Daarbij komt de (echte) betekenis van een flink aantal boeken van het Oude Testament aan bod. Zie ook de VPRO documentaire. Zeer intrigerend.
  • Regelmatig barst de disscussie weer los over de schande die vrouwen wordt aangedaan door het zgn. "Glazen Plafond". De (impliciete) teneur van deze berichten is dat mannen (old boys network!) verhinderen dat vrouwen de top bereiken. Door sommigen wordt daarbij in een adem genoemd dat "vrouwen aan de macht" betekent dat alles veel beter zal gaan, want vrouwen zijn socialer, minder op macht gefixeerd e.d. In haar boek "De Mythe Van Het Glazen Plafond" onderzoekt Marike Stellinga de mythe van het "Glazen Plafond" grondig met feiten en cijfers en rekent er mee af. Je vraagt je trouwens ook af waarom ze niet meer werk maken van vrouwelijke rioolwerkers, stratenmakers en loodgieters. Is dat dan geen emancipatie?
  • In december traditioneel veel rumoer over 'onze helden'. Daarmee worden doorgaans sportfiguren of 'volkszangers' bedoeld. Ze 'vertegenwoordigen de natie', zegt men, maar ze vertegenwoordigen vooral hun eigen portemonnee en hun eigen glorie. Niets mis mee, het is niet anders. Ik kijk er bij gelegenheid wel eens naar. Maar helden? Dan zouden ze toch iets uitzonderlijk moedigs gedaan moeten hebben, waar de rest van de wereld ook iets mee opschiet.

Nee, dan Nelson Mandela, die de wereld heeft laten zien dat er meer is dan vergelding van aangedaan leed en dat samenwerking tussen mensen belangrijker is dan geweld. Lees de autobiografie.

Of Ayaan Hirsi Ali, die zich ontworsteld heeft aan de kluisters van de Islam. Zij waarschuwt voor de bedreiging van de radicale Islam en strijdt tegen de onderdrukking van veel vrouwen in de Islam. Dwars tegen de politieke correctheid in, die liever de oogkleppen ophoudt. Ze schreef hier meerdere boeken over.